عکاسی در شب

نویسنده:مرتضی جان بخش
بسیاری از چشم‌انداز‌های بیرونی در شب به واسطه‌ی وجود منابع نور گوناگون و رنگارنگ زیبا به چشم می‌آیند اما وقتی بدون توجه به برخی نکات فنی از آن‌ها عکاسی می‌کنیم، جلوه‌ی ناامیدکننده‌ای در عکس پیدا می‌کنند. یک بنای معماری که با چشم به اندازه‌ی کافی روشن دیده می‌شود، ممکن است در عکس به شدت تاریک و بدون جلوه‌ی چشم‌گیر ثبت شود. از سوی دیگر، ممکن است از چهره‌ی دوست خود در مقابل یک بنای معماری که با لامپ‌های مختلف روشن شده است، عکاسی کنید و برای روشن شدن چهره در تصویر فلاش دوربین خود را به کار ببرید، اتفاقی که عمدتاً در این حالت رخ می‌دهد، ثبت عکسی است که در آن چهره روشن و خوب دیده می‌شود اما بنای پشت سر دوستتان کاملا یا نسبتاً تاریک جلوه خواهد کرد. بنابراین برای ثبت عکس‌هایی بهتر در شب به این توصیه‌ها توجه کنید:
۱- اگر دوربینتان از نوع غیردیجیتال است، یعنی از فیلم (نگاتیو یا اسلاید) استفاده می‌کنید، در نظر داشته باشید که بعضی از این دوربین‌ها برای وضعیت‌های مختلف قابل تنظیم نیستند، بلکه تنظیمات این دوربین‌ها ثابت و متناسب با نور خورشید یا نور شدید فلاش در فاصله‌ی نزدیک است. اگر با این دوربین‌ها از صحنه‌های خارجی در شب عکاسی کنیم، دو مشکل رخ می‌دهد:
الف- اگر فقط از چشم‌اندازها و بناهای روشن‌شده توسط لامپ‌های مختلف عکس بگیریم، عکس تاریکی به دست می‌آوریم. برای رفع این مشکل بهتر است فیلم حساس‌تری درون دوربین قرار دهید. می‌دانیم که فیلم ها به لحاظ مقدار حساسیت به نور (Sensitivity) با هم متفاوت هستند، برخی حساس‌تر هستند و در نتیجه در نورهای ضعیف نیز می‌توان از آن‌ها استفاده کرد و عکس‌هایی با روشنایی کافی به دست آورد و بعضی حساسیت کم‌تری دارند و کاربردشان در نورهای ضعیف سخت‌تر است. میزان حساسیت فیلم ها به مقدار نور را معمولاً با عددی در واحد ASA یا ISO بیان می‌کنند که این عدد بر روی قوطی فیلم‌ها نوشته می‌شود. فیلم های معمول حساسیتی معادل ۱۰۰ ASA دارند، در حالی که فیلم هایی با حساسیت ۴۰۰ ASA یا بالاترحساس محسوب می‌شوند و می‌توان در این مورد از آن‌ها استفاده کرد.
ب- اگر فردی مقابل یک چشم‌انداز یا بنای روشن شده توسط لامپ‌های مختلف قرار داشته باشد و ما از فلاش دوربین برای روشن کردن چهره‌ی او استفاده کنیم، عکسی به دست می‌آید که در آن چهره‌ روشن و خوب اما بنا یا چشم‌انداز پشت سرکاملا یا نسبتاً تاریک دیده می‌شود. در چنین حالتی فیلمی حساس‌تر درون دوربین قرار دهید وسپس یا بر روی فلاش یک لایه فیلتر دیفیوزر بچسبانید تا نور آن تلطیف شود یا از فرد مذکور بخواهید که قدری دورتر از دوربین بایستد. در این صورت چهره‌ی فرد به اندازه‌ی کافی روشن دیده می‌شود و چشم‌انداز یا بنای پشت سر او نیز روشنایی کافی خواهد داشت.

۲- اغلب دوربین‌های دیجیتال و غیردیجیتال جدید وضعیتی Automatic برای عکاسی در شب دارند. وقتی دوربین بر روی این وضعیت قرار داشته باشد،بطور خودکار« دیافراگم باز» و« سرعت شاتر کند» تنظیم می شود و عکس مناسبی از چشم‌اندازهای بیرونی در شب به دست می آید.اغلب در این حالت فلاش دوربین نیز به کار می افتد تا روشنایی سوژه ای که احتمالا در پیش زمینه قرار دارد را تامین کند.البته با خاموش شدن فلاش کار ثبت عکس تمام نمی شود بلکه شاتر برای لحظاتی همچنان باز می ماند تا پس زمینه وسایر قسمت های کم نور صحنه نیز بطور کامل نوردهی شوند. در این وضعیت باید اولاً دوربین به هنگام عکاسی ثابت باشد و لرزش و حرکت نداشته باشد(برای این منظور می‌توانید دوربین را روی سه‌پایه قرار دهید) و دوماً اگر فرد یا موضوع دیگری درون قاب تصویر حضور دارد، آن‌ها هم باید در حین ثبت عکس ثابت و بی‌حرکت باشند. اگر این دو توصیه عملی نشود، عکس‌هایی به دست می‌آیند که هر چند ممکن است به لحاظ روشنایی کامل باشند اما وضوح کافی نخواهند داشت و به حالت کشیده(Blurred) می شوند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *